• Ocak Tüttüreceğiz
• Zeytin Ülkesine Doğru
• Tanışma
• Gelin
• “Güzeldir Kasabamız!..”
• Cennetayağı
• Zeytinlik
• Tantalos Oğulları
• Güzün
• Tayfalar
• Odalar
• Tuzak
• Şarlak
• Yıkıldılar
• Başakçılar
• Boşa Akıyor Sular
• Şıpşıp Dede
• V. Z.’ler
• Bayrak Yalbırdıyordu
• Pazar Gezintisi
• Eşekli
• Otobüste
• “Aputek Halil”
• Sarıkız
• Hüseyin Efendi
• Akçay
• Yüreğin Sesi
• Çıngıl Çıngıl Yıldızlar
• Zeytin Dalları Altında
• Giderken
• Sübeylidere’de
• Hisar’a Doğru
• Müzede
• Söylenceler Anası Kaz Dağı
  • Yol
  • Beypınar
• Ak Çadırlar
• Türkmen Hasan’ın Mandası
• Aylı Gece
• Yanık Alan
• Uzun Oluk
• Ali Kardaş
• Sarıkız’da
• Memleketimin Bir Çağıydı
• İsterim Kolyozcuk

• Yıllardan Sonra
• Akçay Kararıyor
• Akçay mı?
• Barbaros Alanı
• Merhaba Edremit ya da Sabahattin Ali
• “Başın Öne Eğilmesin…”
  • Demokrasi Savaşımcısı
  • Ve Şimdi
• Sabahattin Ali Güre’de
• Masal Çağı
• Orada O Yamaçta
• Yirmi Bin Zeytin Ağacı Kesilecek
• Çörtükalan ya da “Hadi!”
• Ören’de “Sunar Sitesi”
• Çınarlıhan
• Kozak Yaylası
• “Kaz Dağları Tek Yürek”

EDREMİT

Edremit’ti o mavi, dallardan sarkan
Edremit’ti o ova, zeytin acısı
İlkyaz, mor çınarlar, çam karanlığı,
Edremit’ti, her çağdan...
Halktı, denizdi, sendin aydınlık...
Gecelerini getirirdi aşk
Eteği Troyalı dağdan...
Edremit’ti, yüreğimde gezdirdiğim
Masallardan kalma orman...

KOCA BİR TROYA DÜNYA

Kaç kez kuşatıldı Troya
Soldu ılgınlar acılaştı zeytin
Karıştı toprağa hünerli eller
Ne Helena ne Paris ne Aşil
Karanlık çukurlarda ak kemikler
Yere basarken ürperiyor insan
Kırmızı açıyor hâlâ
Suskun örende gelincikler

Güzlerin hüznü o yıkımdan

Çağ değişmiş silahlar da
Sürüp gidiyor hâlâ kuşatma
Bu kez daha çılgın saldırgan
Hey dağlar yaralı Rumeli dağları
Bosna direniyor düştü Srebrenika
Bebesini emzirirken vurulmuş gelin
Yollara dökülen göçmenlerin
Gözleri yanmış yıkılmış kentler

Daha ne kadar sürecek talan

Kazılırken böğründe toplu gömütler
Senin ellerin mi bunlar Avrupa
Çırpınırken her çalıda bir yürek
Senin gözlerin mi bunlar
Nasıl bakacaksın yüzüne tarihin
Ah dünya koca bir Troya
Yaşamı savunan Hektor’u sürüklüyor
Her yanda kanlı araba

NE ZAMAN İNSAN OLACAK İNSAN (Koca Bir Troya Dünya, 1997)

MEHMET BAŞARAN
YÜREĞİN SESİ ZEYTİN ÜLKESİ
Bilge bir dağdır Kaz Dağı (İda). Bir Anadolu güzeli, doğa anıtı. Her dönemde kutsal sayılmış tanrılar otağı... Çocuk gözleri gibi temiz, yeni doğmuş taylar gibi kıpır kıpır sularla seslenir dünyaya... "Bol pınarlı İda'dır" bir adı; Mıhlı, Şarlak, Şahin Deresi / Bir kayadan duman duman / On yedi metre atlayan / Sutüven...
Göğün bir ucunda bir ışık fışkırtısı: Sarıkız... Alevi yurttaşlarımızın ermişi... Dünya ekinini, sanatını ak sütüyle emziren söylenceler anası Kaz Dağı... Bir yanı Çanakkale, bir yanı Edremit Körfezi, zeytin ülkesi... Söylencelerin kaynaklarına doğru yürüdüm yıllarca. Edremit'ti o ova, zeytin acısı...
Çamların dibinde yazılmıştı İlyada. Hâlâ kuşatılmışlığı yaşayan koca bir Troya'ydı zeytin ülkesi.,..Bir zeytin ağacı, bir çınar kesilince, tüm körfezin sızladığını duymuyordu yağmacılar...
Bu kez, para babalarının sinsi saldırısı... Çanakkale kahramanı Koca Seyit'in, Edremit Kaymakamı Hamdi Bey'in, Borazan Çavuş'un, efelerin savunduğu yerlere saldırıyorlar. Altın arayıcı barbarlar insanlık ekinine, sanatına; tanrılar otağı Kaz Dağı'na, zeytine, yaşama saldırıyorlar Hâlâ tahta at kurnazlıkları...
Koca bir Troya dünya
Ne zaman insan olacak insan...